Château Lagrange is een Troisième Grand Cru Classé uit 1855 van de appellation Saint-Julien in de Médoc, op de linkeroever van de Gironde tussen Margaux en Pauillac. De oorsprong gaat terug tot de middeleeuwen, toen de term “grange” verwees naar een uitgestrekt domein met woningen, een kerk en landbouwgebouwen. In de achttiende eeuw ontwikkelde de familie de Branne de wijngaard, en in 1787 plaatste Thomas Jefferson, ambassadeur van de Verenigde Staten in Frankrijk, Lagrange op de derde plaats in zijn persoonlijke ranglijst.

In 1842 kocht graaf Duchâtel, minister van Binnenlandse Zaken onder Luigi Filippo, het kasteel en voerde hij ontwatering van de gronden in; in 1845 werd de Toscaanse toren gebouwd naar een ontwerp van architect Visconti. In 1983 nam Keizo Saji, zoon van de oprichter van Suntory, het bezit over, waarmee hij een diepgaande renaissance in gang zette en vanaf het midden van de jaren negentig een beleid van duurzame ontwikkeling.

De wijngaard vormt één aaneengesloten geheel rondom het château, met dezelfde percelen die in 1855 zijn geclassificeerd, op twee ruggen van Günz-grind, waarvan er een het hoogste punt van de appellation Saint-Julien is. Het landgoed wordt aangevuld met circa veertig hectare park en bos en een meer.

Geschiedenis, continuïteit van het terroir en aandacht voor het milieu maken Château Lagrange tot een van de meest elegante uitdrukkingen van Saint‑Julien.