De 60 appellaties van Bordeaux kunnen grofweg worden onderverdeeld in zes hoofdfamilies, waarvan er vier betrekking hebben op rode wijnen: de Gironde Linkeroever, de Dordogne Rechteroever, de Côtes de Bordeaux en de Bordeaux AOC-appellatiewijnen.
De oorsprong gaat terug tot de classificatie van 1855. Op de linkeroever liggen de Médoc, die de bekende en gevierde subdistricten Pauillac, Margaux, Saint-Estèphe, Saint-Julien en de minder bekende Moulis en Listrac omvat, en de Graves, die het subdistrict van Pessac-Léognan. In dit gebied worden op cabernet sauvignon gebaseerde wijnen geproduceerd, vaak gemengd met merlot. Deze wijnen zijn geconcentreerd, tanninerijk en geschikt voor lange rijping. Hier is de Grand Cru Classé van de classificatie van 1855 en die van Graves.
Aan de andere oever, rond de stad Libourne, bevinden zich nog tien andere appellations, waarvan Saint-Émilion en Pomerol de belangrijkste zijn, die zeer geconcentreerde wijnen op basis van Merlot met fluweelzachte tannines produceren. De Saint-Émilion heeft zijn eigen classificatie.

De wijnen van de Bordeaux AOC-appellatie, die het hele wijnbouwgebied omvat, zijn fruitige, gemakkelijk drinkbare wijnen, meer geschikt voor dagelijks gebruik dan voor lange rijping, terwijl Bordeaux Supérieur rijkere en complexere wijnen zijn dan de basis-Bordeaux.
De appellatie Côtes de Bordeaux, is in 2009 ontstaan door het samenvoegen van vier deelgebieden die voorheen bekend stonden als Premières Côtes de Blaye, Côtes de Castillon, Côtes de Francs en Premières Côtes de Bordeaux. Het produceert voornamelijk Merlot-wijnen, die zich qua kwaliteit en stijl ergens tussen de wijnen van de Linker- en Rechteroever bevinden.