7 dingen die je (misschien) niet weet over Nebbiolo - de belangrijkste druif van de Langhe

1. Nebbiolo is een van de edelste en oudste wijnstokken van ons ampelografisch erfgoed. Het is een autochtone druif uit Piemonte, die het kenmerk heeft onlosmakelijk verbonden te zijn met zijn thuisland. Het wordt voornamelijk in het Langhe-gebied verbouwd om de beroemde Barolo- en Barbaresco- wijnen te produceren. Het komt echter ook heel goed tot uiting in de Roero , aan de andere oever van de Tanaro, met meer delicate en minder gestructureerde wijnen .

2. Het wordt altijd in Piemonte verbouwd met uitstekende resultaten in de benamingen van het noorden: Lessona, Boca, Bramaterra, Fara, Sizzano, Ghemme, Gattinara en Carema , waar het wijnen van grote finesse en elegantie biedt

3. Buiten Piemonte wordt hij gekweekt in een paar andere Italiaanse regio's. In Valle d'Aosta , vooral in het Donnas en Arnad Montjovet-gebied , waar het picoutener wordt genoemd ; in Valtellina met de naam chiavennasca en in Sardinië , in het gebied van Luras in Gallura , waar het in de 19e eeuw werd gebracht tijdens de Piemontese overheersing van het eiland.

4. Pogingen om het te telen in andere regio's van de wereld, met name in Zuid-Amerika en Californië , hebben vrij bescheiden resultaten opgeleverd en zijn niet vergelijkbaar met Piemontese excellenties In een steeds meer geglobaliseerde wereld van wijn, gedomineerd door internationale wijnstokken die zich goed hebben aangepast zowel in Europa als in de wijnregio's van de Nieuwe Wereld vormt nebbiolo een uitzondering.

5. Het is een zeer veeleisende druif vanuit pedoclimatisch oogpunt. Het heeft een lange vegetatieve cyclus, ontspruit vroeg in het midden van april en rijpt in de tweede helft van oktober. Het geeft de voorkeur aan heuvelachtige blootstelling tussen 200 en 450 meter boven zeeniveau, bij voorkeur op het zuiden en zuidwesten, goed beschut tegen koude wind. De frisse en continentale klimatologische omstandigheden, met goede ventilatie en temperatuurschommelingen zowel seizoensgebonden als tussen dag en nacht, zijn fundamenteel om een kwalitatieve rijping van de Nebbiolo-druif te verzekeren. Het komt vooral tot uiting op bodems bestaande uit klei-kalksteen mergel met aanwezigheid van zandsteen, maar het is ook goed aangepast aan de lichtere en meer zandige Roero-bodems en aan de rijkere skelet- en rotsbodems van Piemonte en Valtellina.

6. Zijn naam kan ook gerelateerd zijn aan het terroir . Volgens sommigen komt het voort uit de nevels , die de Langhe-heuvels vaak omhullen, volgens anderen echter uit de aanwezigheid van overvloedige witte bloei op de bessen .

7. Traditioneel worden drie verschillende clusters van nebbiolo geïdentificeerd : lampia, michet en rosé . In werkelijkheid is michet het resultaat van lampia virosis, die planten met lage opbrengsten voortbrengt en druiven die bijzonder rijk zijn vanuit aromatisch oogpunt. De rosé daarentegen heeft de neiging druiven te produceren met een lichte kleur en is geleidelijk aan verlaten. In de verschillende gebieden drukt nebbiolo zichzelf uit met verschillende nuances die de kenmerken van elk individueel terroir benadrukken. Een expressieve rijkdom die leuk is om te ontdekken en de labels van de verschillende denominaties proeft.