Hoewel ze de naam gemeen hebben, worden Chianti en Chianti Classico geboren in zeer verschillende gebieden voor pedoklimatische kenmerken. Beide zijn afgeleid van de beroemde blend gemaakt door Baron Bettino Ricasoli in zijn Brolio-landgoed in de tweede helft van de 19e eeuw , maar de disciplinaire discipline van de twee denominaties heeft verschillende veranderingen ondergaan, terwijl hij nog steeds een overheersende rol in Sangiovese erkent, die tegenwoordig ook in zuiverheid mag worden gevinifieerd.

Chianti, waarvan het productiegebied samenvalt met dat van centraal Toscane , is op zijn beurt onderverdeeld in de deelgebieden Colli Aretini, Colli Fiorentini, Colli Senesi, Colline Pisane, Montalbano, Montespertoli en Rùfina . De laatste, de kleinste van de zeven, wordt beschouwd als het meest homogene deelgebied en een van de meest geschikte voor de teelt van Sangiovese, dankzij de kenmerken van het pre-Montaanse gebied.

De Chianti Classico, boer die zich onderscheidt door het onmiskenbare merkteken van de Gallo Nero, komt in plaats daarvan uit het historische productiegebied , tussen Siena en Florence, dat ook wordt gekenmerkt door een mozaïek van gebieden met elk hun eigen bodem en mesoklimaat. Ondanks de verschillen heeft het hele gebied de afgelopen jaren een van de hoogste kwaliteitsniveaus van de nationale enologie bereikt , zoals blijkt uit het indrukwekkende aantal prijzen dat de labels van dit gebied hebben ontvangen. De Gambero Rosso heeft in de editie van 2018 van de "Vini d'Italia" -gids de prestigieuze erkenning van de Drie Brillen toegekend aan 21 Chianti Classico , waaronder die van Badia a Coltibuono, Borgo Salcetino, Albola Castle, Monsanto Castle, the "Brolio Bettino" van Barone Ricasoli, de "Casavecchia alla Piazza" in Buondonno; het Val delle Corti-reservaat en Dievole's "Novecento"; de Grote Selectie "Riserva di Fizzano" van Rocca delle Macìe, de Grote Selectie Vigna del Sorbo di Fontodi.